Te zdjęcia zrobiono w tym samym budynku. Dzieli je kilkadziesiąt lat. Na małej czarnobiałej odbitce uchwycono ważny moment: właśnie przyjęto mnie do grona pierwszoklasistów. Jestem trochę przestraszona, niepewna, wycofana. A poza tym łatwowierna, naiwna i słaba – nie wiem jeszcze jak używać swojej tarczy, ale też nie mam tyle siły, żeby trzymać ją ciągle w …
Czy autorka „Tatki’ w ogóle się kiedyś zapowiadała? (Jak to się stało, że tak dobrze wyszedł jej ten „Tatkowy” debiut – o to pytał mnie ostatnio na spotkaniu autorskim prof. Mirosław Piróg.) Przypomniałam sobie, że jeden raz się zapowiedziałam – wieki temu, w 2011 roku. Bardzo chciałam jechać wtedy na krajową konferencję nauczycieli bibliotekarzy do …
Nad ranem Celina otwiera otwiera skobel ogromnych drzwi stodoły, i wtedy wracają do niej przebłyski snu. Nie wie jeszcze, że to będzie ważny sen, pierwszy taki, po którym spostrzeże, że od tej pory nie będzie już śniła bez znaczenia. Czy w tej powieści, realistycznej aż do bólu, jest w ogóle miejsce na realizm magiczny? Celiny …
To stąd wywodzą się litery, które trafiły na okładkę mojej powieści. Stanęły obok siebie w tytule.Pozwoliły się określić, przetrwały cięcia i rany kłute, nie pisnęły ani słówka zaduszane farbą. Zniosły wszystko cierpliwie dla autentyzmu niedoskonałości.Chociaż one czarne – to teraz już chyba wszystko jasne?… PSWycięłam je w dziesięć minut późną nocą, i miały być tylko …
Już niedługo otworzę te drzwiczki, zza których wypłyną słowa, frazy, opowieści. Jestem do nich przywiązana, a one do mnie. Jeszcze trochę, i Wy będziecie znali tę historię. Wtedy już nie cofnie się czasu i trzeba będzie płynąć z nurtem. Teraz, przez chwilę, jest ten moment graniczny pomiędzy wówczas, a później. Fot. Izabela Tumas
To jest Jan Dorman. Założyciel i wieloletni dyrektor Teatru Dzieci Zagłębia w Będzinie. Kiedy byłam mała tata zabrał mnie do tego Teatru na przedstawienie. W przerwie siedzieliśmy w foyer przy wysokim i długim stole kawiarnianym. Nagle tata powiedział:– A wiesz, koło kogo ty siedzisz? Spojrzałam w bok. Po lewej miałam pana z pięknymi, siwymi włosami …
OŁÓWEK widzieć przy wydruku próbnym książki – nie zabraknie ci fantazji i weny, żeby na ostatniej prostej odszukać jeszcze kilka miejsc, w których należy przesunąć przecinek lub wyrzucić zbędne słowo.Na wszelki wypadek kup swojej redaktor ulubione czekoladki… Z „Bezsennika nie-egipskiego purystycznej debiutantki”